Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

δε χάνει δελτίο ειδήσεων, έχει μάθει να αναγνωρίζει καλά και κακά στη νέα δημοκρατία αλλά και στο πασοκ, ακούει με φανατισμό τις δημοσκοπήσεις και γοητεύεται από τους δείκτες ανάπτυξης και τους περιγραφικούς της ζωής αριθμούς, αρχίζει να μισεί τους αλλοδαπούς αν και απορεί για την ανοδο του καρατζαφέρη, κάνει με ενοχές ζάπινγκ στις πυρκαγιές προσποιούμενος ότι αναζητά αντικειμενική ενημέρωση μέχρι να πετύχει έστω και το πιο βαρετό ντοκυμανταίρ, πείθεται από την ειλικρίνεια του καραμανλή και έλκεται από τις φιλόδοξες προτάσεις του παπανδρέου, τραγουδάει τις κομματικές του κορόνες σαν σε αφιέρωμα για ξεπεσμένο καλλιτέχνη, πηγαίνει περήφανος στο Ιόνιο από την Εγνατία και γαμοσταυρίζει πληρώνοντας διόδια για Αθήνα, ιδρώνει το βράδυ επενδύοντας το εφάπαξ που τόσα χρόνια προπληρώνει, παθαίνει κράμπες σκεπτόμενος ότι δε θα το χαρεί πριν να πεθάνει ή καθηλωθεί στο κρεβάτι των γηρατειών, αμφιταλαντεύεται μεταξύ πασοκ και νέας δημοκρατίας ολοένα και περισσότερο αν και παραδοσιακός οπαδός του κόμματος με το οποίο μεγάλωσε, τους βρίζει όλους, τους αγαπάει όλους, αλλάζει κανάλι κάθε δύο λεπτά τιμωρώντας τους για την κακή και ιδιοτελή τους συμπεριφορά, πιέζει τον εαυτό του βαθιά μέσα στην πηχτή βλακεία γιατί αν αφεθεί θα τρελαθεί από την ντροπή του, το παίζει ενίοτε άνετος και φλου, ως καιροσκόπος τυχοδιώκτης, τάχα μου χρησιμοποιώντας έναν ή άλλον για να πετύχει κάτι τόσο δα, κάτι που θα πετύχαινε ίσως με λίγη υπομονή και τόλμη αλλά μπορεί και όχι, άλλοτε δε εξαργυρώνει τον μικροσκοπικό πολιτικό του εαυτό σε μικροσκοπικότερες παροχές, ακόμα και με τη μορφή μικρών γευστικών απολαύσεων και λόγω όλων αυτών των ασχολιών, ξεχνάει να δει τον εαυτό του λίγο πέρα από τον εαυτό του, έτσι, μόνο και μόνο για να κοιτάξει λίγο τον εαυτό του. γαμώτο, μια φορά ζούμε στο κάτω κάτω.

και άλλα πολλά κάνει.

4 σχόλια:

jean couceau rouceau είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
jean couceau rouceau είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
jean couceau rouceau είπε...

αφου η επικαιροτητα ζεχνει απο χιλιομετρα μακρια.Γιατι να μη μιλαμε για το παρον αφηνοντας την απ' έξω?( ορίζωντας την , τοιουτοτροπως ,εκει που της αξιζει και οχι εκει που την εχουν τοποθετησει οι αυτοι που τα βγαζουν χοντρα απο δαύτη?

Σταύρος είπε...

Έγραψες πάλι